Denî terimi, kökeni Osmanlıca ve Arapça'ya dayanan bir sözcüktür ve çeşitli olumsuz anlamlar taşır. Bu kelime, genellikle ahlaki değerleri düşük, kişilik açısından zayıf ve geçici olan şeyler için kullanılır. Ayrıca, insanları tanımlarken, onların karakter yapısını sorgulayan bir nitelik taşır. Denî, sadece bireyler için değil, aynı zamanda geçici ve dünya ile ilgili olan unsurlar için de geçerli bir tanımlayıcıdır.
Denî kelimesi, Osmanlıca ve Arapça kökenli olup şu anlamlara gelir:
Ayrıca, TDK'ya göre alçak, kötü, kişiliksiz kimse anlamında da kullanılır.